Akcje

ESG jako kamień węgielny instytucjonalnego inwestowania

Od 19 do 20 października w Waszyngtonie odbył się 13 Globalny Okrągły Stół zorganizowany przez United Nations Environment Programme Financial Initiative (UNEP FI) pt. "The tipping point. Sustained stability in the next economy"). Spotkanie, które odbywa się nie przerwanie, co dwa lata od 1994 roku, zgromadziło ponad 500 biznesmenów, finansistów oraz polityków reprezentujących czołowe instytucje zaangażowane w zrównoważony rozwój. Wśród nich byli między innymi Gordon Brown, były premier Wielkiej Brytanii; Mary Robinson, była prezydent Irlandii; Barbara Krumsiek, CEO firmy Calvert; Wolfgang Engshuber, Chair UN PRI oraz reprezentanci wielu czołowych firm z sektora finansowego takich jak Aviva, Munich Re, Royal Bank of Canada, Eurizon Capital i wielu innych.   

 Na dwu dniowe szczyt złożyło się 15 sesji tematycznych oraz 5 paneli interdyscyplinarnych, które skupiły się na dwóch zagadnieniach: (1) niestabilność na rynkach finansowych oraz (2) udział sektora finansowego w budowaniu nowej ekologicznej ekonomii.

W odniesieniu do obecnej niestabilności, Paul Clemens Hunt, dyrektor generalny UNEP FI uznał za niezbędne oparcie funkcjonowania rynków finansowych na wartościach zrównoważonego rozwoju oraz długoterminowości. W przeciwnym razie będzie pogłębiać się rozdział między realną ekonomią a sektorem finansowym, co prowadzi do upadku wzajemnego zaufania między inwestorami oraz instytucjami, a to przekłada się na większą nerwowość oraz coraz większe koszty na rynku długu.

Wypracowaniem nowych ram dla sektora finansowego ma zajmować się między innymi The Corporate Sustainability Reporting Coalition (CSRC), która stara się namówić kraje członkowskie ONZ do podpisania konwencji, która nakazywałaby radom nadzorczym firm umieszczanie w roczny raportach finansowych tych zagadnień społeczno środowiskowych, które mają materialny wpływ na rezultaty finansowe. Jak mówi Paul Abberley, prezes Aviva Investors - współtwórca CSRC, wiodące dziś firmy to te, które rozumieją, że włączenie czynników ESG do strategii korporacyjnych oraz udostępnianie informacji, co do postępu w ich wdrażaniu, prowadzi do umocnienia wartości przedsiębiorstw w dłuższej perspektywie czasu. 

Stabilność sektora finansowego uzależniona jest też w dużej mierze od jakości oceny ryzyka inwestycyjnego. Dlatego, uczestnicy sesji plenarnej Sustained stability in the next economy: lanses & clocks, zachęcali prywatnych i instytucjonalnych inwestorów do używania takich rozwiązań, które zapewniają jak najgłębsze, najszersze i wysoko ziarniste (granularity) zrozumienie ryzyka. Mówiono także o dwu czasowych strategiach inwestycyjnych: te krótkoterminowe skupiają się przede wszystkim na ocenie ryzyka wymiernego, a długoterminowe kładą akcent na ryzyko niematerialne. 

Na spotkaniu osiągnięto szeroki konsensus, co do tego, że sektor finansowy powinien odgrywać coraz większą rolę w walce z globalnym ociepleniem poprzez wspieranie inwestycji na dużą skalę w zakresie energii odnawialnych, ekologicznego budownictwa, samochodów oraz paliw. Poprzez wspieranie inwestycji w zielone technologie i zrównoważone zarządzanie zasobami naturalnymi, sektor bankowy może wpływać na tworzenie nowych miejsc pracy, co jest kluczowe do wzrostu gospodarczego. 

Według dyrektor generalnej Amerykańskiej Agencji ds. Środowiska (US EPA), Lisa P. Jackson, nie musimy już wybierać między większymi zyskami dla firm lub ochronną środowiska. Wręcz przeciwnie. Większa rentowność i ekologia w ekonomii wspierają się wzajemnie. Tam, gdzie rynki inwestują w rozwój eko-technologii oraz wydajność, powstają nowe miejsca pracy, firmy mają dodatkowe przychody, a konsumenci mogą zaoszczędzić na wydatkach związanych z energią. 

To właśnie zapewnienie stabilnych dostaw energii, przy jednoczesnym ograniczeniu zmian klimatycznych, będzie jednym z największych wyzwań na następne 20 lat. Szczególnie ważne będzie to, co się wydarzy w krajach rozwijających, gdzie przyrost demograficzny na poziomie półtora miliarda ludzi do roku 2030, stworzy ogromną presję na sektorze energetycznym.

Czołowym przesłaniem szczytu w odniesieniu do odpowiedzialnego inwestowania było to, iż sektor finansowy znajduje się dziś w punkcie krytycznym (tipping point). By uniknąć jego implozji i w konsekwencji głębokiej światowej recesji potrzebne są gruntowne reformy na poziomie corporate governance. Przezwyciężenie punktu krytycznego wymaga, by analiza czynników ESG stała się kamieniem węgielnym instytucjonalnego inwestowania. Organizacje i firmy stoją dziś przed zadaniem zbudowania wewnętrznego potencjału, akumulacji wiedzy i stworzenia polityki oraz procesów, które zapewnią pełną ocenę ryzyka inwestycyjnego, zarówno materialnego jak i niematerialnego. 

Sektor finansowy ma dziś do odegrania kluczową rolę w tworzeniu nowego modelu ekonomii, gdzie firmy, inwestorzy i rządy współpracują jeszcze ściślej ze sobą mając na uwadze to, że żyjemy w świecie o ograniczonych zasobach naturalnych, silnych nierównościach społecznych i wysokim przyroście naturalnym. Wzajemne powiązanie i współoddziaływanie czynników ekonomicznych, społecznych i środowiskowych wymaga silnie skoordynowanych działań pomiędzy biznesem a polityką w trosce o zrównoważony rozwój globalnej gospodarki. Sektor inwestycyjny może brać czynny udział w tworzeniu tej nowej ekonomii przede wszystkim na drodze odpowiedzialnego inwestowania i integralnej ocenie ryzyka przy uwzględnieniu czynników ESG oraz poprzez wspierania ekologicznych inwestycji, szczególnie infrastrukturalnych i energetycznych. 

Kolejną okazją do oceny, jak sektor finansowy radzi sobie z tymi wyzwaniami, będzie Earth Summit 2012. 

Maciej Bazela